MAGARA ALEGORİSİ

 

MAĞARA ALEGORİSİ

Platon'un devlet adlı eserinde bahsettiği Mağara alegorisi, insanları  gerçekliğe dair derin düşüncelere iter. Platon hayatın bir mağara içinde zincirlenmek ve taş duvara yansıyan gölgeleri izlemeye mecbur kalmak olduğunu söyler. Platon'un  mağara alegorisinde  bir grup tutsak doğumlarından itibaren bir mağaraya kapatılır. Bu mağara tek bir girişi olan karanlık bir yerdir. Burada insanlar yüzleri duvara dönük şekilde birbirlerine zincirlenmiştir. Ve yalnızca arkalarında yanan  ateşin  duvara yansıttığı görüntüleri görürler. Ve bu yansımalar onların gerçekliğini temsil eder. Bu insanlar hiçbir zaman mağaranın dışındaki gerçek dünyayı görmediğinden gölgeleri gerçeklik zanneder. Ancak bir gün bir kişi zincirlerini çıkarıp mağaradan dışarı çıkmaya karar verir. Dışarda güneşin parlaklığına alıştıktan sonra gerçek dünyanın o gölgelerden çok daha fazlasını içerdiğini keşfeder. Bu kişi geri dönüp mağaradaki diğer  insanlara gerçek dünyayı anlatmaya çalışır, fakat onlar inanmaz ve onu deli olarak görürler. Platon'un  amacı, bu alegoriyle bilginin doğru yolu ve insanların gerçeği nasıl algıladığını anlatmaktır. Mağara, sınırlı deneyimleri temsil ederken, dışarıdaki gerçek dünya ise gerçek bilgiyi ve gerçeği sembolize eder. Platon, insanlara bu sınırlamalardan kurtularak gerçek bilgiye ulaşmaları gerektiğini söyler.  

Hayatımızda mutlak doğru olarak gördüğümüz gölgelerimizden kurtulmak için öncelikle fark etmemiz, sonra ne kadar acı çeksek de ilerlememiz gerekir...